توراتنهای تنهامی شتاسم                   توراهرجای دنیامی شناسم

غروب عاشقان رنگش طلایست        گرچه آخرش اشک جدایست

درغریبی ناله کردم هیچ کس یادم نکرد        آرزوی مرگ کردم مرگ هم شادم نکرد

میان همه گلهاگشتم وعاشق شدم          توچه کردی که تورادیدم ودیوانه شدم

یک بوسه ازلب تودرخواب گرفتم           گوی که گل ازچشمه مهتاب گرفتم

دربرکه اشکم همه دم نقش تودیدم        این هدیه خوبی است که ازآب گرفتم

هرگز نتوانی که ازمن دوربمانی             چون دردل خودعکس توراقاب گرفتم